Gelişim
Ara Seviyeye Geçiş
Yeni başlayan bir oyuncuyla ara seviyedeki bir oyuncu arasındaki fark, refleks hızından çok tahmin gücü. Yeni oyuncu olan bitene tepki verir; ara seviyedeki oyuncu bir sonraki bölümün ne isteyeceğini bilir ve konumunu ona göre alır. Bu geçiş kendiliğinden olmuyor, ama ölçülebilir birkaç hedefe bağlandığında şaşırtıcı biçimde hızlanıyor. Somut bir başlangıç noktası şu: üç görev üst üste aynı rolle tamamlamayı deneyin. Rol değiştirmeden önce bir rolü gerçekten tanımak, sonradan yapılacak her değişimi çok daha isabetli hâle getiriyor.
İkinci ölçülebilir hedef, görev başına en az bir planlı rol değişimi. Planlı derken kastımız, gösterge kırmızıya döndüğü için değil bölüm geçişinde önceden konuşulduğu için yapılan değişim. Bunu bir görevde iki kez başarabilen bir ekip, aynı haritada tamamlama süresini birkaç dakika kısaltıyor. Üçüncü hedef ise iletişimi seyrekleştirmek: ara seviyede konuşma miktarı artmaz, azalır. Herkesin ne yaptığını bilmesi, söylenmesi gereken cümle sayısını düşürür.
Alışkanlık kurmanın en pratik yolu sabit bir ekip. Her görevde farklı üç kişiyle oynamak, rol dağılımını her seferinde sıfırdan konuşmayı gerektiriyor ve öğrenme payının büyük bölümü orada harcanıyor. İki kişilik sabit bir çekirdek bile yeterli; kalan iki yer eşleştirmeden gelse de ortak kalıp korunuyor. Kendi kural setinizle düzenli görev yapmak istiyorsanız özel odalar bu iş için ayrı bir araç sunuyor, topluluk sayfasındaki düzenli ekipler de kadro bulmayı kolaylaştırıyor.
Son olarak ilerleme beklentisini doğru kurmakta fayda var. Kooperatif PvE'de gelişim eğrisi düz bir çizgi değil; iki görev iyi gidiyor, üçüncüsünde yeni bir bölüm açılıyor ve her şey yeniden zorlaşıyor. Bu dalgalanma tasarımın parçası. Ödül kademeleri de bu mantığa göre kurgulandığı için kozmetik ilerleme maç dengesine dokunmuyor; yani ara seviyeye geçişiniz tamamen oynadığınız görevlerin niteliğiyle ilgili kalıyor.